Als werkgever ben je gevestigd in Nederland. Je werknemers werken voor je in meerdere landen. In dat geval kan een salary split van toepassing zijn op het loon van deze medewerkers. Bij een salary split is het heffingsrecht over het loon van je medewerkers verdeeld over meerdere landen.
Wat is een salary split?
Je werknemer is fiscaal inwoner van land A. In dit woonland betaalt de werknemer belasting over zijn wereldinkomen. Dit is het inkomen dat hij waar ook ter wereld geniet.
Tegelijkertijd verricht de medewerker zijn werkzaamheden fysiek (ook) buiten zijn woonland (land B). Land B heeft in dat geval vaak het recht om ook belasting te heffen over het loon van de werknemer. Dit heffingsrecht ziet op het deel van het loon, toe te rekenen aan de werkzaamheden op het grondgebied van land B.
In dit scenario ontstaat dubbele belastingheffing. Het woonland A heft over het totale wereldinkomen en het werkland B over het loon, voor de werkzaamheden die in dat land verricht zijn. Om dit zoveel als mogelijk te voorkomen, hebben veel landen onderling belastingverdragen gesloten.
Een groot deel van deze belastingverdragen is gebaseerd op een modelverdrag, het OESO-modelverdrag. Als hoofdregel in dit verdrag geldt dat het woonland belasting mag heffen, tenzij de medewerker zijn werkzaamheden feitelijk (fysiek) in een ander land uitoefent. Over dat deel van het loon mag het andere land belasting heffen en verleent het woonland voorkoming van dubbele belasting. Deze verdeling van het heffingsrecht wordt de salary split genoemd.
Uitzondering: de 183-dagenregeling
Om te voorkomen dat direct een salary split ontstaat als werknemers voor zeer korte duur buiten hun woonland (A) werken, is in veel belastingverdragen de 183-dagenregeling opgenomen.
De 183-dagenregeling kan alleen toegepast worden als aan de volgende cumulatieve voorwaarden wordt voldaan:
De werknemer blijft volledig belastingplichtig in zijn woonland, als:
- De werknemer in een kalenderjaar of 12-maandsperiode (afhankelijk van het verdrag) niet langer dan 183 dagen in de andere staat verblijft én
- de beloning van de werknemer niet betaald wordt door de verdragswerkgever in de andere staat én
- de beloning niet ten laste komt van een vaste inrichting van werkgever in de andere staat.
Aan de begrippen ‘verblijven’, ‘verdragswerkgever’, ‘vaste inrichting’ etc. zijn toelichtingen verbonden. De interpretatie van deze begrippen kan per Staat verschillen. Het is daarom belangrijk om telkens per situatie en per land te beoordelen of de 183-dagenregeling van toepassing is. Laat je hier altijd goed over informeren vanuit perspectief van beide betrokken landen.
Gevallen waar de 183-dagenregeling niet geldt
Grensarbeiders
Als reguliere Nederlandse werknemers voor een Nederlandse werkgever kort buiten Nederland werken, geldt in de meeste gevallen de 183-dagenregeling.
Grensarbeiders zijn werknemers die in het ene land wonen en in dienstbetrekking werken bij een werkgever in een ander land.
In geval van een grensarbeider is de 183-dagenregeling niet van toepassing. De regeling wijst alleen volledig terug naar het woonland A.
Is jouw werknemer een grensarbeider, ben dan extra alert op een salary split. De salary split ontstaat zodra de werknemer voor jou buiten Nederland werkt. Denk hierbij aan thuiswerken of het maken dienstreizen.
Werknemers werkzaam voor meerdere entiteiten binnen concern
Binnen concerns werken werknemers soms voor verschillende vennootschappen binnen het concern. Denk bijvoorbeeld aan het HR-team, het marketing-team, ofwel de IT-afdeling. Werken deze werknemers voor een buitenlandse groepsvennootschap en reizen zij hiervoor ook naar dat land? Ook dan kan een salary split ontstaan op het loon van deze medewerkers. Het betreffende land van ontvangst kan stellen dat sprake is van een verdragswerkgever. De 183-dagenregeling is niet van toepassing, omdat niet is voldaan aan voorwaarde 2 voor toepassing van de regeling.
Administratieve consequenties salary split
Een salary split kan consequenties hebben voor je loonadministratie. Is een werknemer belasting verschuldigd in een werkland? Dan bepaalt het werkland hoe deze afdracht van belastingen moet verlopen. Dit kan zijn via de loonadministratie, of via de persoonlijke aangifte inkomstenbelasting van de werknemer zelf. Het is zodoende van belang om per land zorgvuldig in kaart te brengen hoe de afdracht van belasting plaats moet vinden.
Conclusie
Salary splits zijn in de praktijk vaak ingewikkeld. Het draait niet alleen om het aantal werkdagen, maar ook om begrippen als ‘verblijven’, ‘verdragswerkgever’ , ‘vaste inrichting’ én om de interpretatie per betrokken Staat. Wil je voorkomen dat jouw werknemer achteraf wordt geconfronteerd met onverwachte belastingheffingen of extra verplichtingen in je loonadministratie? Neem dan contact met ons op. We denken graag met je mee en begeleiden je bij de beoordeling en waar nodig de implementatie van een salary split.
